ALEKSANDRA KLIMCZAK

Aleksandra Klimczak aleksandraklimczak.pl


nietypowy sopran, absolwentka Wydziału Wokalno-Aktorskiego UMFC w
Warszawie w klasie znakomitej wszechstronnej śpiewaczki - Anny
Radziejewskiej.
Jak sama o sobie mówi – śpiewaczka [nie]operowa. Eksperymentuje z głosem i
elektroniką.
Stypendystka Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego na autorski projekt
#Witkacy622 – performans na śpiewaczkę, elektronikę, harfę i flet, którego
premiera odbyła się w Mózgu Powszechnym w Warszawie w czerwcu 2016.

Jej domeną są prawykonania współczesnych kompozycji oraz dążenie do
przełamywania granic gatunkowych w muzyce i innych dziedzinach sztuki.
Koncentruje się na pracy przy projektach łączących operę z innymi
gatunkami muzycznymi oraz teatrem dramatycznym [m.in. „Bachantki”,
nagrodzone na Forum Młodej Reżyserii w PWST w Krakowie , reż. K. Michalak,
„Kryształowy Pałac” we Wrocławskim Teatrze Współczesnym, czy ostatnio „16
psów. Rzecz o treserce zwierząt” na 39 PPA OFF z Joanną Szumacher i
Małgorzatą Walentynowicz, reż. K. Siwińska].  W 2017 występowała w nowym
spektaklu muzycznym zespołu Mięśnie wyreżyserowanym przez Jacka Belera dla
Teatru Ochoty.

W repertuarze klasycznym i współczesnym występowała na rozmaitych scenach,
m.in. Festiwalu Wratislavia Cantans, TW-ON, Warszawskiej Opery Kameralnej,
Filharmonii Dolnośląskiej, Teatru Narodowego w Miskolc (Węgry), Opera Nova
w Bydgoszczy, Teatru Wybrzeże, Teatru Współczesny we Wrocławiu, Nowego
Teatr, Instytutu Teatralnego im. Z. Raszewskiego, Teatru 6. Piętro czy w
CSW Zamek Ujazdowski.

Nieustannie poszukuje niestandardowej drogi egzystencji śpiewaczki operowej.
Z jednej strony współpracuje z Filharmonią Narodową i Polską Operą
Królewską.  Z drugiej zaś romansuje z improwizacją, sound-art i field
recordingiem. Kolaboruje ze znakomitymi muzykami polskiej sceny
improwizacyjnej.
Niebawem będzie miała premiera jej kolejnego autorskiego projektu SONOR
URBIS zrealizowanego w ramach stypendium artystycznego z m.st. Warszawy.

PIOŁUN

W roku 2015 spędziłem ponad miesiąc w Japonii, podczas współpracy z
japońskim tancerzem butoh Daisuke Yoshimoto. Większość czasu przebywałem w
Tokio, gdzie do końca pobytu nie mogłem się pozbyć bezsenności spowodowanej
zmianą czasu, więc nocami eksperymentowałem z nowym instrumentem, który dla
siebie zaprogramowałem. Specyficzna tokijska mieszanina hałasu i
wszechobecnych, prostych melodii, w mocno cyfrowym wydaniu doprowadziła
mnie do rejestracji zbioru elektronicznych szkiców. Jednak audiosfera –
oddalonej o 13 godzin lotu i 7 godzin różnicy czasu – Japonia, w której
trwała właśnie duszna i wilgotna pora deszczowa, jawiła mi się jako miejsce
na tyle fascynujące, że w chwilach wolnych od prób i poznawania
fantastycznej tokijskiej sceny muzycznej biegałem z mikrofonem i
rejestrowałem dosłownie wszystko. Kiedy dziś wracam do tych nagrań, zdarza
się że widzę całe obrazy sytuacji w których zostały zarejestrowane jak
bambusowe lasy na przedmieściach Tokyo, albo wielkie czarne ptaki o niemal
ludzkich głosach, przesiadujące nad ulicami na grubych przewodach
elektrycznych, o które czasami zdawały się ostrzyć dzioby. Kiczowate
melodyjki odtwarzane na stacjach metra i w pociągach. Ogromne fale
rozbijające się o brzegi wymarłego po sezonie kurortu Yonago. Żaby na
polach ryżowych, ceremonie Shinto, odprawiane w jednej ze starszych świątyń
w Kioto. Odurzający szum salonów Patchinko, robotnicy wyburzający od dachu
kolejne piętra budynku, pozostawiając jedynie zewnętrzne ściany. Chrząszcze
przesiadujące na drzewach w parkach, wydającedzwięki przypominające stado
kosiarek do trawy. Wiatr świszczący o liny statków zacumowanych przy
Odaibie. Spacery po spokojnych zakamarkach Kyoto i centralnych punktach
Shibuji, albo Shinjuku, najsilniej zaludnionych dzielnicach Tokyo. Muzyka
elektroniczna zarejestrowana w Tokio zajmie jedną połowę post-japońskiego
wydawnictwa które planuję wydać jesienią 2018, na drugiej połowie znajdą
nagrania terenowe, które były rejestrowane właściwie równolegle.

Maciej Połynko – artysta audiowizualny, pracuje ze światłem, dźwiękiem i
video. Jest autorem instalacji interaktywnych, dźwiękowych i video, zajmuje
się muzyką elektroniczną, improwizowaną i field recordingiem, realizuje
oprawy wizualne i dźwiękowe na potrzeby spektakli teatralnych. Pod
pseudonimem Piołun realizuje solowy projekt muzyczny oparty na dźwiękach
syntetyzowanych za pomocą autorskich instrumentów.

Sehno

Sehno to eksperyment dotyczący komunikacji z użyciem różnych idiomów muzycznych, to – w praktyce – wzajemna zależność między wypowiedziami autorstwa dwóch różnych osób posługujących się dwoma odmiennymi językami, to konwersacja, która – z uwagi na charakteryzujący ją zbieg okoliczności, konflikt oraz konsonans – skutkuje powstaniem nowych znaczeń osadzonych w kontekście współczesności.

Owa rozmowa toczy się między Shingo Inao, artystą tworzącym swoje wypowiedzi za pomocą dźwięków instrumentów klawiszowych, tonów, których źródłem są urządzenia elektroniczne, oraz modulacji sprzężonych z sensorem ruchu, a Masayą Hijikatą, który wypowiada się, korzystając z analogowych i akustycznych dźwięków instrumentów perkusyjnych.

Album zatytułowany VITRA powstał w sposób improwizowany: prymat wiodła forma instynktownej, naturalnej konwersacji; obyło się bez rygorystycznego narzucania uprzednio uzgodnionych tematów [muzycznych], czy też bez realizowania określonej – a jednocześnie ograniczającej – koncepcji [artystycznej]. Interakcja pomiędzy znakami dźwiękowymi miała przebiegać w sposób jak najbardziej nieskrępowany: artyści komunikowali się ze sobą muzycznie – przebywali w oddzielnych pomieszczeniach studia nagrań, nie mając ze sobą kontaktu wzrokowego.

Shingo Inao: fortepian, urządzenia elektroniczne, instrument preparowany oparty na sensorze
Masaya Hijikata: perkusja akustyczna

nagrania zarejestrowano na żywo w MaVision Studio (Berlin, Niemcy)
miks i mastering: Michał Kupicz

zdjęcie na okładce: Masaya Hijikata
projekt okładki: Marcin Kamola 

Wszelkie prawa zastrzeżone:
sehno & Fundacja Kaisera Söze 2018

…….

Shingo Inao

Zajmuje się eksploracją przestrzennych składników dźwięku i sposobów w jaki uwalniają się one z fizycznych ograniczeń własnych źródeł [powstawania] i kontekstów [występowania]. Shingo szczególnie interesuje się interaktywnymi aspektami produkcji dźwięku przy pomocy systemu opartego na sensorach [ruchu], bezpośrednim zaangażowaniem publiczności, jak również związkami pomiędzy dźwiękiem a klasyczną rzeźbą, gdzie wzajemne relacje doświadczeń słuchowych, dotykowych i wizualnych służą ukazaniu granic i połączeń między nimi.

Rocznik 1980, miejsce urodzenia: Chiba, Japonia. Student Kunitachi College of Music (Tokio) oraz Karlsruhe University of Arts and Design – HfG (Niemcy), absolwent Bauhaus University Weimar (Niemcy). Jego prace rzeźbiarskie są obecnie eksponowane w berlińskiej Galerie Mazzoli. Mieszka i pracuje w Berlinie.

Masaya Hijikata

Zagłębia się w zachwycający kalejdoskop fizycznych, językowych i czasowych aspektów charakteryzujących muzykę. Masaya może pochwalić się bogatym doświadczeniem zarówno w zakresie japońskich sztuk walki, jak i sztuk performatywnych, takich jak butoh – taniec oparty na filozofii buddyzmu zen. Te zainteresowania stanowią bazę intelektualną i inspirują jego relację z muzyką i dźwiękiem, w szczególności z bębnami. Od kiedy wystąpił wspólnie z legendarnymi senegalskim kompozytorem i bębniarzem Dou Dou N’diaye Rose w Dakarze w 2013 roku, fascynuje go nieustannie zmieniająca się natura naszej, ludzkiej ekspresji, szczególnie komunikacja międzykulturowa i dialog idiomów muzycznych.

Rocznik 1980, miejsce urodzenia: Tokio (Japonia). Jako dziecko, grał na instrumentach dętych, ale w wieku 15 lat odkrył dla siebie bębny. Samouk, doskonali swoje umiejętności samodzielnie oraz w trakcie współpracy z licznymi cenionymi artystami.

Obecnie Masaya dzieli swój czas między Warszawę i Berlin. Uważa, że muzyka nie poddaje się kategoryzacji; wciela to przekonanie w życie, współtworząc szereg stylistycznie zróżnicowanych projektów, które można [jednak] określić mianem muzyki improwizowanej / eksperymentalnej, muzyki elektronicznej, jazzowej, hiphopowej, punkowej oraz popowej. Występuje w kilku zespołach: sehno, klās’tĭk, sub-tle, a także Dawanggang.

WALDEN spektakl THOREAU/FRANCZAK

14.10.2017 g. 18:00

Tytułowy WALDEN jest stawem w środku lasu, nad który 4 lipca 1845 roku wyniósł się Henry David Thoreau i gdzie mieszkał w samotności przez następne ponad dwa lata. W spektaklu staje się on symbolem miejsca odosobnienia, a jednocześnie ucieczki od doskwierającej rzeczywistości. Miejscem, gdzie w spokoju można przemyśleć i przetestować nowy model życia. Walden to tak naprawdę opowieść o konieczności decydowania samemu za siebie i świadomym życiu wobec natury, państwa, czy cywilizacji, zwracająca uwagę na uważne słuchanie świata. Spektakl oparty na powieści Henryego Thoreau, przywołujący również jego traktat O obywatelskim nieposłuszeństwie, przeprowadzony jest w konwencji XIX-to wiecznego teatru pudełkowego, prezentowanego często w prywatnych domach, rozbudowanego o żywy, performatywny plan. Jednocześnie operuje nowoczesnymi środkami z pogranicza sztuk wizualnych, sztuki dźwiękowej i teatru. Całość pozostaje statyczna, jak na, popularnych w XIX wieku, panoramach, stając się swego rodzaju ilustracją dla akcji rozgrywającej się w warstwie dźwiękowej częściowo nagranej i odtwarzanej, częściowo tworzonej na żywo. Walden jest powieścią na wskroś aktualną, a przemyślenia Thoreau wydają się uniwersalnym lekiem na naszą rzeczywistość. Rytm poszczególnych scen, oniryczny nastrój z jednoczesnym kontrastem obrazu i tekstu, wywołuje, niczym panoramy, uczucie kompletności przekazu i jego realizmu. Jednocześnie jest to realizm nie z tego świata – przedstawiający pewną utopię, która ma szansę spełnić się na poziomie każdego z widzów – dopełniając się w jego głowie.

Ludomir Franczak (1974). Artysta wizualny, reżyser teatralny, kurator. Jego prace prezentowane są w galeriach, teatrach, przestrzeni publicznej i festiwalach w Polsce i na świecie. Współpracuje z muzykami (Marcin Dymiter, Robert Curgenven, Pogodno), artystami wizualnymi (Magdalena Franczak, Sebastian Buczek) i teatrami (Kana/Szczecin, Strefa Ciszy/Poznań, Szwalnia/Łódź). Jest stypendystą Fundacji Wyszehradzkiej (VARP), MKiDN (2014) i trzykrotnym Marszałka Województwa Pomorskiego, zdobywcą nagrody za najlepszy film eksperymentalny na festiwalu Euroshorts 2007. Nominowany do tytułu Kulturysta roku 2013 przez dziennikarzy radiowej Trójki. Laureat programu Placówka Instytutu Teatralnego w Warszawie (2015/16). Zajmuje się problemem pamięci i tożsamości. Za pomocą działań intermedialnych buduje złożone projekty wykorzystując zarówno sztuki wizualne, jak i historię, czy literaturę. Jest autorem wydawnictw artystycznych. lfranczak.blogspot.com

MAPA

15.10.2017 g. 18 00

Po 19 latach od ukazania się legendarnego albumu „Fudo" MAPA wraca z nowym
materiałem "NO AUTOMATU"- punk,jazz,muzyka elektroakustyczna i elementy
instrumental hip-hop to obszar po którym porusza się zespół.
W 2017 MAPA redukuje awangardę, jazz oraz punk do czystej energii.
Minimalistyczny set-up składający się tylko z kilku
wyselekcjonowanych analogowych instrumentów elektronicznych, umożliwia
absolutną prezentację osobowości obu muzyków, którzy bazując na
elementarnych rytmach wykonują riffowe, witalne, pełne nieoczekiwanych
zwrotów, zawsze otwarte na interpretacje kompozycje.
Dzwiękowa ekonomia punk rocka, surowy minimalizm ulicy i elastyczne riffy
to własnie formuła MAPY na albumie "NO AUTOMATU". Wydawcą płyty jest
Gusstaff Records. Płyta trafi do europejskiej dystrybucji m.in.
BROKENSILENCE (Germany, Austria, Switzerland), KUDOS (UK, rest of Europe,
overseas).
https://www.facebook.com/MAPA-1865650310427849/?ref=py_c

recenzje:

http://m.newsweek.pl/plus/kultura/mapa-no-automatu-recenzja-plyty,artykuly,414780,1,z.html
http://subjectivisten.nl/het-schaduwkabinet-week-35-2017/
http://www.e-splot.pl/?pid=articles&id=2811

COLUMBUS

15.10.2017 około g.19 30

Columbus Duo (2017/2018)
À temps

W sezonie 2017/2018 Columbus Duo gra z czasem. Na poprzednim studyjnym albumie,
„Expositions” (2014), zespół niezbyt się spieszył, lecz koncertowy „Columbus plays Starewicz”
zapowiadał już częściowy powrót do noise’owej dynamiki z czasów Thing. Nowa płyta duetu, siódmy
studyjny album „À temps”, zrealizowana latem 2017 roku, w paradoksalny sposób łączy ten kierunek
z dalszą ewolucją braci Swoboda w stronę minimalizmu. Oparte w większości na jednym motywie
improwizacje budują dramaturgię na grze fakturą dźwięku oraz – tak jak w tytule płyty – na czasie.
Muzyczność jest tu wypadkową filtrowanych częstotliwości, rytmu oraz ciszy. Zamiana gitary na
oscylator i powrót do akustycznej perkusji niewiele jednak powiedzą: podejście do obu instrumentów
jest bowiem − jak zwykle − dalekie od konwencji. O ile zmierzanie kompozycji w stronę
kontrolowanego hałasu przywodzi na myśl dokonania muzyków z lat dziewięćdziesiątych, o tyle
operowanie brzmieniem tworzy klamrę spinającą współczesną elektronikę z krautrockiem. Także w
tym sensie słychać w „À temps” grę z czasem – jak zawsze w wypadku Columbus Duo, jest to też
działanie niewczesne.

https://columbusduo.bandcamp.com/
http://deadsailor.net/

Peter Edwards a.k.a. CASPER ELECTRONICS

28.10.2017 g. 18 00

Peter Edwards, znany pod pseudonimem Casper Electronics to artysta Amerykańskiego pochodzenia mieszkający obecnie w Czechach. Precuje jako muzyk, rzeźbiarz, wynalazca instrumentów oraz nauczyciel, skupiając się na na punktach gdzie te dziedziny się przecinają, tam właśnie szukając możliwości zaskoczenia, zabawienia i zainspirowania publiczności nowymi możliwościami. Edwards jest jednym z bardziej znanych na świecie artystów zajmujących się hakowaniem urządzeń elektronicznych (tzw. ‘Circuit Benidng’). Obecnie współpracuje z Czeską firmą Bastl Instruments, skupiając się na wymyślaniu nowych, niestandardowych instrumentów muzycznych. Swoją stylistykę muzyczną w ostatnim czasie określa jako ‘extreme gabber dance noise’. Podczas trasy jesienią 2017 będzie można zobaczyć go po raz pierwszy w Polsce.

 

KACPER ZIEMIANIN

28.10.2017 g. 19:00

Kacper Ziemianin a.k.a. Ctrl Freq Producent muzyczny, autor programów radiowych, wagabunda, powsinoga, skłoter, hacker, improwizator, majsterkowicz, edukator, innowator, wymyślacz instrumentów muzycznych. Tytuł magistra uzyskał na wydziale Sonologii Królewskiego Konserwatorium Muzycznego w Hadze. Wcześniej ukończył kierunek Sonic Arts (Middlesex University, Londyn) a także uczył się się na Akadamii Muzycznej w Krakowie u profesora Marka Chołoniewskiego, w Berlinie (UDK) u Alberto de Campo oraz na rezydencjach w Amsterdamie (STEIM). Obecnie mieszka w Hadze gdzie wykłada na Akademii Sztuk Pięknych, jest kuratorem serii koncertów oraz buduje innowacyjne instrumenty. Występował i pokazywał swoje prace w całej Europie, a także poza jej granicami. W maju 2017 jego projekt ‘LightSeq’ otrzymał pierwszą nagrodę na festiwalu 'Radical dB' w Hiszapnii.

 

SEHT ZHAN

28.10.2017 g. 20 00

Seht Zhan to pochodzący z Brazylii muzyk/improwizator obracający się w stylistyce elektroakustycznej i noise. Oprócz licznych koncertów dookoła globu działa również jako kurator wydarzeń muzycznych w Sao Paulo, Nowym Jorku i Berlinie, gdzie obecnie rezyduje. W swojej pracy wykorzystuje elementy paradoksu i przeciwstawia się istniejącym regułom. Efektem tego jest często zagmatwana muzyka, pełna kontrastów i sprzeczności.

Emiter

fot. Michal Szlaga

Marcin Dymiter znany jako Emiter
Muzyk, improwizator. Emiter porusza się w obszarze elektroniki, muzyki improwizowanej.
Eksperymentuje z brzmieniem, przetwarzaniem dźwięków towarzyszących naszemu życiu. Emiter
używa i łączy różne jakości – lofi/hifi, czy też dźwięki powszechnie uznawane za zakłócenia.
Tworzy instalacje dźwiękowe, słuchowiska radiowe, muzykę do filmów, spektakli i przestrzeni
publicznych. Gra do filmów niemych. Prowadzi autorskie warsztaty dźwiękowe oraz działania
przybliżające ideę field recordingu. Współpracuje z artystami wizualnymi i tancerzami m.in. Anną
Baumgart, Joanną Rajkowską, Adamem Witkowskim, Ludomirem Franczakiem, Risą Takitą, Jackiem
Krawczykiem oraz poetą Marcinem Świetlickim i pisarzem Danielem Odiją, z którym tworzy literackomuzyczną
formację Linie Północne oraz projekt Słuchaj uchem cykl słuchowisk na żywo.
Producent muzyczny. Współtwórca i kurator wspólnie z Ludomirem Franczakiem festiwalu mikro_makro.
Słuchacz i uczestnik muzycznych warsztatów w kraju i zagranicą m.in. warsztaty Le
Quan Ninha, Andrew Sharpleya, Johna Butchera, Robina Minarda. Stypendysta Uniwersytetu Sztuki w
Berlinie, finalista konkursu Netmage International Multimedia Festival w Bolonii. Stypendysta
Marszałka Województwa Pomorskiego oraz Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego (2011). Członek
Polskiego Stowarzyszenia Muzyki Elektroakustycznej.
Tworzy muzykę od roku 1990, kiedy to powstał zespół ewa braun. Związany był także z formacjami:
MORDY, gamadisco, Chlupot mózgu, Ludzie oraz z projektem emiter.arszyn. Współtworzył z Paulem
Wirksuem gdańskokoloński duet MAPA, którego płyta pt. "Fudo" została bardzo przychylnie przyjęta w Europie.
Jest jednym z nielicznych polskich muzyków, o których twórczości pisało brytyjskie pismo
muzyczne The Wire jedno z najbardziej opiniotwórczych w Europie. Nagrania emitera były
zamieszczone w kompilacji dla pisma "The Wire". Związany z polską sceną muzyki elektronicznej,
eksperymentalnej oraz improwizowanej.
Współpracował i grał z muzykami z obszarów elektroniki, jazzu i awangardy oraz muzyki współczesnej,
m.in.: Paulem Wirkusem, Rosą Arruti, Le Quan Ninhem, Robem Mazurkiem, Ingarem Zachem, Sophie
Agnel, Thomasem Lehnem, Ignazem Schickiem, Johnem Butcherem, Axelem Dornerem, Andrew
Sharpleyem, Wolfgangiem Fuchsem, Krzysztofem Knittlem, Mikołajem Trzaską, Mikołajem Pałoszem,
Raphaelem Rogińskim, Patrykiem Zakrockim, Markiem Chołoniewskim, Tomaszem Chołoniewskim, Dagną
Sadkowską, Michałem Górczyńskim, dj Lenarem, Pawłem Nowickim, Kubą Staruszkiewiczem.

 

Arkadiusz Sylwestrowicz

Urodzony 27.07.1971 w Łodzi. Studiował na ASP w Gdańsku. 
Obecnie prowadzi pracownię Wiedzy o Działaniach i Strukturach Wizualnych na Wydziale Malarstwa w ASP w Gdańsku. 
Prace w zbiorach państwowych: Muzeum Sztuki, Łódź; 
Muzeum Narodowe Pałac Opatów, Gdańsk; Caja Negra, Santiago de Chile, Chile

http://arkadiuszsylwestrowicz.art.pl/